Powrót do strony głównej
 

 Z życia KoLibra
 Informacje
 Historia
 Dołącz do nas
 O nas
 Sekcje KoLibra
 Zmiany na stronie


 Statut
 Misja
 Deklaracja ideowa
 

 Białystok
 Gorzów Wielkopolski
 Jawor
 Katowice
 Kraków
 Płock
 Poznań
 Szczecin
 Tarnow
 Toruń
 Warszawa

Spis oddziałów
 

 Słowo od Prezesa
 Władze
 Skrzydła KoLibra
 Członkowie
 Friends
 KoLibrowe Gadu-Gadu
 

 Poczta Kolibra
 Księga Gości
 Forum otwarte
 Forum wewnętrzne
 SIW
 
  CZAT () środy 21.00

Stosunki Międzynarodowe



 Wiadomości
 Oświadczenia
 Dokumenty
 Notki prasowe
 Zdjęcia
 

 K. L. O. C.
 Recenzje
 Piórem KoLibrantów
 

 Zapisz się na KoListę
 Wypisz się z KoListy
 

 Ciekawe strony
 Gadżety
 Twórcy strony
 Mapa serwisu
 FAQ
 

Stona prokapitalistyczna

Poczytaj.PL

Internetowe muzeum Polski Ludowej

Young Conservatives

 
Tadeusz Klimowicz

 
Stop Korupcji!

 
 


Historia KoLibra


W ciągu ostatniej dekady kilkakrotnie podejmowano próby tworzenia młodzieżowych organizacji zwanych - od słów "konserwatywny" oraz "liberalny" - KoLiber, jednak żaden z pra-KoLibrów (m. in. w Krakowie, Bydgoszczy, Poznaniu, były one związane zwykle z Unią Polityki Realnej) nie zdołał wybić się ponad poziom lokalny i przetrwać dłużej niż kilka miesięcy.

Historia obecnego KoLibra miała swój początek w styczniu 1999 roku. Wszystko zaczęło się od programu "Rower Błażeja" emitowanego w TVP1, na którym obecne było grono młodych członków Unii Polityki Realnej, m. in Marcin Bonicki, Patryk Godowski, Paweł Krajewski, Jacek Szafader, Stanisław Wojtera. Okazało się, że mimo długiego stażu członkowskiego w tej partii nie znali się oni wcześniej. Sytuacja ta zrodziła myśl, iż potrzebna jest organizacja zrzeszająca młodych ludzi będących członkami UPR - ułatwiłoby to działania organizacyjne i mogło przyciągnąć innych.

26 stycznia 1999 powołano do życia Sekcję Młodzieżową Oddziału Stołecznego UPR zwaną nieformalnie "Warszawski KoLiber". Początkowo sekcja liczyła 13 członków-załozycieli, a wielkim sojusznikiem wspierającym tę inicjatywę był ówczesny prezes O.S. UPR pan Sławomir Kamecki. Jeszcze w styczniu powstał regulamin sekcji i dokonano wyboru władz. Prezesem został wybrany Stanisław Wojtera. Pierwszą dużą akcją była organizacja spotkania z Januszem Korwinem-Mikke i był to zdecydowany sukces: ponad 200 osób wypełniło po brzegi salę przy ulicy Chmielnej, która odtąd stała się dyżurnym niemal miejscem dużych spotkań organizowanych przez sekcję. Co dwa tygodnie członkowie nowoutworzonej sekcji zbierali się w siedzibie UPR przy ulicy Nowy Świat 41 by wspólnie dyskutować, snuć plany następnych imprez, akcji, spotkań. A było ich coraz więcej: debata o podatkach między Stanisławem Michalkiewiczem a Piotrem Ikonowiczem, piknik majowy na Bemowie, akcje ulotkowe i demonstracje. W czerwcu dobiegła końca kadencja władz sekcji. Nowe wybory nie przyniosły zmian personalnych - dały natomiast impuls do dalszego aktywnego działania, zwłaszcza, że z tygodnia na tydzień szeregi młodych kolibrantów powiększały się.
Okazało się, że idea szerokiego ruchu młodzieżowego zjednoczonego pod sztandarami wolnorynkowych oraz konserwatywnych wartości trafiła na podatny grunt. Stąd też młodzież działająca dotychczas w UPR, gdzie nie znajdowała oczekiwanej reprezentacji i możliwości rozwoju poczęła coraz liczniej zasilać szeregi KoLibra.

Od września 1999 liczba członków KoLibra była na tyle duża, że powstało zapotrzebowanie na cotygodniowe spotkania. Powtórzono sprawdzony w maju pomysł zorganizowania pikniku (tym razem na Ursynowie). Ponownie zaproszono na spotkanie Stanisława Michalkiewicza, jego adwersarzami byli Jarosław Kaczyński (PC) i Artur Zawisza (ZChN). Tematem dyskusji był kształt polskiej prawicy. Nowy rok 2000 przyniósł kolejne spotkania, spośród których chyba najważniejszym było spotkanie ze znanym pisarzem i publicystą Rafałem A. Ziemkiewiczem.

Powoli zarysowywała się konieczność zmiany formuły działalności. Forma młodzieżówki partii politycznej nakładała pewne ograniczenia. Powstał pomysł by zarejestrować Stowarzyszenie Konserwatywno-Liberalne "KoLiber". Tak też się stało - było to jednoczesnym zakończeniem działalności Sekcji Młodych OS UPR. 17 kwietnia 2000 roku sąd rejonowy w Warszawie zarejestrował Stowarzyszenie KoLiber. Przewodniczącym tymczasowego komitetu założycielskiego został Grzegorz Parzych. KoLiber jako samodzielna organizacja kontynuuował dzieło rozpoczęte przez Warszawskiego KoLibra, ale w znacznie poszerzonym zakresie.
Członkowie stowarzyszenia zaczęli brać czynny udział w audycjach radiowych i telewizyjnych, konferencjach i debatach publicznych. Równolegle KoLiber zaczął wyrastać na organizację ogólnopolską, gdyż doprowadzono do zakładania oddziałów terenowych m. in. w Bydgoszczy, Tarnowie i Gdyni. Idea zintegrowania i skonsolidowania młodzieży w całej Polsce wokół ideologii konserwatywno-liberalnej przybrała realne kształty. 13 maja 2000 roku w warszawskim klubie "Proxima" odbył się założycielski konwent KoLibra. Obecni byli delegaci z 6 miast w całej Polsce. Pierwszym prezesem KoLibra został wybrany Stanisław Wojtera. Od tego momentu KoLiber wszedł w nowy etap działalności - jako samodzielne stowarzyszenie. Podjęto współpracę z innymi organizacjami (Młodzi Konserwatyści, Klub Zachowawczo-Monarchistyczny, etc.).

Okres wakacyjny przyniósł m. in. bardzo udany obóz roku "0", na którym członkowie KoLibra oraz nowoprzyjęci studenci najlepszych warszawskich uczelni spędzali czas w malownyczym otoczeniu Beskidu Sądeckiego dyskutując oraz bawiąc się do białego rana. Jesienią KoLiber zadebiutował - na razie skromnie - na arenie politycznej pomagając kandydatom ugrupowań prawicowych w walce o miejsca w samorządzie warszawskim. W listopadze grupa KoLibrantów odbyła kilkudniową wycieczkę do przepięknego Lwowa.

Na przełomie roku w związku z wyjazdem prezesa za granicę obowiązki prezesa przejął Jacek Szafader. W marcu 2001 roku powstała inicjatywa polityczna znana jako Platforma Obywatelska. Przedstawiciele KoLibra podpisali w Gdańsku wraz z 3 innymi organizacjami młodzieżowymi (m. in. Stowarzyszeniem Młodzi Demokraci) umowę o współpracy. Do utworzonej później młodzieżówki PO KoLiber jednak nie wstąpił. Równolegle odbył się pierwszy w historii KoLibra ogólnopolski zjazd prezesów (zalążek późniejszej Rady Krajowej), a miejscem jego organizacji była Bydgoszcz. Potrzeba zorganizowania ogólnopolskich spotkań liderów KoLibra wyniknęła z poszerzającej się formuły działania wymagającej koordynacji oraz wymiany poglądów.

W maju 2001 odbył się kolejny konwent ogólnopolski. Prezesem został wybrany Przemysław Wipler. W czerwcu - z okazji wizyty prezydenta G. W. Busha w Warszawie - zorganizowaliśmy pikietę popierając politykę Busha oraz domagając się wstąpienia Polski do NAFTA zamiast do UE. Wraz z naszymi litewskimi przyjaciółmi manifestowaliśmy też nasze poparcie dla członkostwa Litwy w NATO. W trakcie manifestacji doszło do robnych starć z lewicowymi grupkami, którzy swym chamskim zwyczajem spalili nasz sztandar na środku ulicy. Na szczęście policja była na miejscu. Manifestacja spotkałą się z dużym odzewem medialnym, pokazała nas telewizja i napisała o nas większość gazet.

W upalne, letnie dni 2001 roku odbył się także drugi w historii zjazd prezesów oddziałów KoLibra. Gospodarzem był tym razem Kraków. Dwa miesiące później, w dzień po pamiętnym zamachu na World Trade Center członkowie KoLibra zorganizowali pod ambasadą Iraku pikietę manifestującą poparcie dla walki narodu amerykańskiego z międzynarodowym terroryzmem. Uczestnicy pikiety podkreślali, że tragedia ta dotknęła społeczeństwo, którego dobrobyt i potęga wyrosły na kanwie bliskich nam wartości: wolności oraz indywidualizmu.

W październiku udało się zorganizować kolejny zjazd KoLibra, który tym razem odbył się w warszawskim klubie "Hybrydy". Gośćmi obrad byli senator Robert Smoktunowicz, Andrzej Sadowski - wiceprezydent centrum im. Adama Smitha oraz Janusz Korwin-Mikke. Dyskutowano nad sytuacją KoLibra w świetle ostatnich, bardzo nieudanych dla prawicy wyborów oraz szans na przyszły rozwój mając na uwadze przyszłoroczne wybory samorządowe. Po pięciogodzinnych obradach nad bieżącą oraz przyszłą sytuacją w KoLibrze zebrani obejrzeli na wielkim telebimie mecz Polska-Ukraina.

W pierwszą niedzielę grudnia KoLiber zorganizował na terenie całej Polski Marsz na Rzecz Kapitalizmu. Na całym świecie w geście poparcia dla idei wolnego rynku maszerowało grubo ponad 100 miast. Dzięki wysiłkowi kolibrowej ekipy z koordynatorem marszu - Adamem Wojtasiewiczem na czele w Polsce WFC odbył się w 15 miastach i był to drugi wynik na świecie, tuż po USA. Marsz był ogromnym sukcesem, odbił się bardzo szerokim echem w mediach i przysporzył KoLibrowi wielu nowych członków i zwolenników. Tylko w samej Warszawie maszerowało ponad 300 osób.
Dwa tygodnie później odbył się kolejny, III już ogólnopolski konwent KoLibra na którym prezesem ponownie został wybrany Stanisław Wojtera. W tym okresie KoLiber działał już w niemalże wszystkich miastach Polski. Okazało się, że formuła wielopłąszczyznowej organizacji zrzeszającej młodych, aktywnych ludzi pragnących wejść w życie społeczne idealnie pasuje do obecnej sytuacji, co zaowocowało bardzo dynamicznym rozwojem stowarzyszenia.

Od początku roku 2002 w KoLibrze działo się wyjątkowo dużo. Odbyły się pierwsze obrady nowo utworzonej Rady Krajowej, obecni byli delegaci z prawie wszystkich oddziałów. Z pompą celebrowano otwarcie wspaniałego, kolibrowego lokalu w Poznaniu. Wyjętej spod igły siedziby zazdrościli poznańskim Kolibrantom przedstawiciele licznych młodzieżowych organizacji obecnych na otwarciu. W krakowie młodzi KoLibranci weszli w głośny medialnie spór z wiceprezydentem miasta dotyczące bezzasadności zaciągania ogromnych, wieloletnich kredytów.

Na początku kwietnia 2002 zorganizowano kolejne obrady Rady Krajowej połączone z konferencją nt. PRL zorganizowaną w salach sejmowych. Delegaci z całej Polski wysłuchali kilku wykładów pracowników naukowych warszawskich uczelni po czym udali się na obrady, gdzie omawiano bieżące sprawy KoLibra oraz wysłuchano raportów z działalności oddziałów złożonych przez ich reprezentantów. W tym okresie KoLiber zaznaczył swš obecność w mediach organizując kilka bardzo spektakularnych akcji, m. in. protesty przeciwko upolitycznieniu telewizji publicznej oraz kontrdemonstrację w obronie zmian w kodeksie pracy.

Jesienią 2002 roku spora grupa KoLibrantów z kilku miast polskich postanowiła stanąć w szranki wyborcze wystawiając swe kandydatury na w wyborach samorządowych.


 
© 2001 Miłosz A. Lodowski from Araneo s.c., Wszelkie prawa zastrzeżone